Θέλεις ο άνδÏ�ας να έχεις Ï„Ï�όπους; Ή σε ενδιαφέÏ�ει πεÏ�ισσότεÏ�ο να έχει τον…
«Ï„Ï�όπο» του; ΠÏ�οτιμάς τον άνδÏ�α τον από μόνο του φτιαγμένο; Θα ήθελες ο άνδÏ�ας που έχεις δίπλα σου να είναι Ï„Ï�υφεÏ�ός; Ή μήπως ο λιγομίλητος και μυστηÏ�ιώδης σου εξάπτει τη φαντασία; Με ποιο κÏ�ιτήÏ�ιο μας «Î¾ÎµÎ´Î¹Î±Î»Î­Î³ÎµÎ¹Ï‚» από το πλήθος;

Τι είναι εκείνο που σε δένει, σε ενώνει και σε κάνει να θέλεις να είσαι με μένα και όχι με κάποιον άλλο; Κι αν σου έλεγα πως κατά βάθος αυτό που ψάχνεις σε έναν άντ�α είναι να μοιάζει στον πατέ�α σου;

Όταν ο Οιδίποδας μπλέχτηκε με την ΗλέκτÏ�α…
Η στενή, στενότατη σχέση που έχω με τη μαμά μου μποÏ�εί να σε στείλει για «Ï„ακοÏ�νια»! Αλλά κι εσÏ� τελικά δεν πας πίσω… Κι αν έμαθες να μου πετάς φÏ�οϋδικές γενικοÏ�Ï�ες πεÏ�ί οιδιπόδειου συμπλέγματος, τότε θα σου απαντήσω με άλλη αÏ�χαία και Ελληνίδα για το δικό σου σÏ�νδÏ�ομο της ΗλέκτÏ�ας. Η έÏ�ευνα είναι ξεκάθαÏ�η… Οι γυναίκες τείνουν να διαλέξουν σÏ�ντÏ�οφο -και μάλιστα κατά κανόνα εκείνον που θα παντÏ�ευτοÏ�ν- που να θυμίζει τον πατέÏ�α τους, όσο οι άνδÏ�ες διαλέγουμε υποσυνείδητα γυναίκα που να μοιάζει στην μητέÏ�α μας.
Ο Ï„Ï�όπος που πίνω το ποτό μου, μποÏ�εί. Οι εκφÏ�άσεις που θα χÏ�ησιμοποιήσω ή ακόμη και ο Ï„Ï�όπος που οδηγώ σκανάÏ�ονται από το μικÏ�ÏŒ κοÏ�ιτσάκι του μπαμπά που κÏ�Ï�βεις μέσα σου και συγκÏ�ίνονται με το ένα, το ανδÏ�ικό σου Ï€Ï�ότυπο. Τον μπαμπά σου… Η ίδια έÏ�ευνα άλλωστε από την ΟυγγαÏ�ία υποστηÏ�ίζει πως μια γυναίκα μποÏ�εί να αναζητά -χωÏ�ίς φυσικά να το αντιλαμβάνεται- ακόμη και εξωτεÏ�ικά χαÏ�ακτηÏ�ιστικά που να παÏ�απέμπουν στον πατέÏ�α της. Μην ανησυχείς το ίδιο κάνουμε κι εμείς. Εσείς ψάχνετε για κοινά στοιχεία στο σημείο της μÏ�της και των ματιών, ενώ εμείς αναζητοÏ�με ομοιότητες στα χείλη και το σαγόνι!

Όταν η σχέση γίνεται πολυσÏ�νθετη εξίσωση…
Όλη αυτή η πολÏ�πλοκη ψυχοσÏ�νθεση δÏ�ο ανθÏ�ώπων για να μποÏ�έσουν να αποφασίσουν πως ταιÏ�ιάζουν ο ένας με τον άλλο με Ï„Ï�ομάζει. Î�α είσαι ξανθιά, να είσαι ψηλή, να μην είσαι φλÏ�αÏ�η, να είσαι το αδÏ�ναμο φÏ�λο, αλλά και να μποÏ�είς να με νταντεÏ�σεις όταν χÏ�ειαστεί. Εγώ να είμαι ανεξάÏ�τητος, να είμαι δυνατός, αλλά να είμαι και Ï„Ï�υφεÏ�ός μαζί σου, χωÏ�ίς να σε παÏ�αβλέπω και να… συζητάω μαζί σου Ï€Ï�ιν πέσουμε για Ï�πνο! Και η λίστα μποÏ�εί να συνεχίσει και από τις δÏ�ο πλευÏ�ές μέχÏ�ι το άπειÏ�ο.
Και μέσα σε όλα αυτά να μποÏ�ÏŽ να κάνω στη σχέση το παιδί που θέλει τη μητÏ�ική φÏ�οντίδα, δίπλα σε ένα άλλο πιτσιÏ�ίκι που ψάχνει και λίγη από την πατÏ�ική στοÏ�γή! Ουφ… ΜποÏ�εί να μην είμαι ψυχολόγος -και οÏ�τε θέλω να βγάλω συμπεÏ�άσματα για κάτι τόσο σÏ�νθετο και υποκειμενικό- όμως ένα μόνο μποÏ�ÏŽ να συμπεÏ�άνω: ΟΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΕΙÎ�ΑΙ ΤΟΣΟ ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΠΟΥ ΣΗΚΩÎ�Ω ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΨΗΛΑ! Είναι φοÏ�ές που αισθάνομαι πως για να πετÏ�χει μια σχέση απλά Ï€Ï�έπει να είμαι τόσο Ï„Ï�χεÏ�ος, όσο 1 στα 10 εκατομμÏ�Ï�ια Ελλήνων που κεÏ�δίζει το Λόττο!

Ο άγνωστος πα�άγοντας Χ
Μήπως δεν είναι τυχαίο πως η αγάπη, η σχέση, ο δεσμός ανάμεσα σε δÏ�ο ανθÏ�ώπους δεν μποÏ�εί να μετÏ�ηθεί ποσοτικά; Ισως αν αφήναμε το χαÏ�τί και το μολÏ�βι και απλά αφήναμε να μιλήσει το συναίσθημα, βγάζαμε πιο εÏ�κολα άκÏ�η! Τελικά εκείνο που μετÏ�άει είναι η καλή διάθεση, η ιδανική στιγμή, η τέλεια συγκυÏ�ία! Για σκέψου το λίγο… Εκείνος που στην Ï€Ï�ώτη ματιά δεν έχει καμία από τις Ï€Ï�οϋποθέσεις να γίνει ο ΙΔΑÎ�ΙΚΟΣ, μποÏ�εί να κÏ�Ï�βει μέσα του τον τέλειο άντÏ�α. ΑÏ�κεί να αφεθείς. Î�α δεις που θα σε πάει. Είναι τυχαίο που πολλές φοÏ�ές μεγάλοι έÏ�ωτες ξεκίνησαν με ένα αδιάφοÏ�ο «Î³ÎµÎ¹Î± χαÏ�ά»; Και ξαφνικά κάτι δοÏ�λεψε μέσα μας και μας έκανε να βÏ�οÏ�με στο Ï€Ï�όσωπό τους την Ï„Ï�υφεÏ�ότητα του γονέα, την δÏ�ναμη του πατÏ�ικοÏ� Ï€Ï�οτÏ�που ή την στοÏ�γή της μητέÏ�ας!
Source: tromaktiko