Η Ρεπούση, τα θρησκευτικά και η διαστρέβλωση

1

1

Η Μαρία Ρεπούση για μία ακόμα φορά άναψε φωτιές με την πρόταση της να καταργηθεί η διδασκαλία των θρησκευτικών (επίτηδες δεν αναφέρω ακόμα όλη την πρόταση της).

Η αντίδραση μου μόλις είδα αυτή την είδηση σε πληθώρα sites και blogs ήταν “τι είπε πάλι αυτή η καριόλα”. Οι “αμαρτίες” του παρελθόντος της, με κορυφαία αυτή του “συνωστισμού στη Σμύρνη”, ήταν το 50% που με έκανε να σκεφθώ έτσι. Το άλλο 50% ήταν το γεγονός πώς ότι είχα διαβάσει σχετικά σε δεκάδες ιστότοπους ήταν αποσπασματικά. Ηθελημένα ή άθελα, χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον μόνο μέρος της πρότασης της που διαστρεβλώνει το σύνολο.

Πριν συνεχίσω, πρέπει να πω πως η συγκεκριμένη δεν μου είναι καθόλου συμπαθής (προσωπική εκτίμηση) τόσο για τις περισσότερες πράξεις και απόψεις της όσο και για την φάτσα της (κακά τα ψέματα, όσο αντικειμενικοί κι αν θέλουμε μα είμαστε, πάντα η φάτσα κάποιου αποτελεί κριτήριο).

Ποια ήταν όμως η πρόταση της στο σύνολο;

Να αντικατασταθούν τα θρησκευτικά από τη θρησκειολογία. Να μην υπάρχει δηλαδή κατήχηση αλλά γνώση γύρω από περισσότερες θρησκείες.

Ανέκαθεν έβρισκα μεγαλύτερο ενδιαφέρον στην ιστορία λαών και θρησκευτικών πιστεύω από το να διδάσκομαι για 12 περίπου χρόνια τα ίδια πράγματα.

Θυμάμαι την εποχή του σχολείου, τότε που τα θρησκευτικά ήταν ένα μάθημα σιγουράκι. Δηλαδή ένα μάθημα που δεν είχαμε φόβο να κοπούμε, μία χαλαρή ώρα. Όπως ήταν και η γυμναστική. Είχε ουσία; Για τους περισσότερους από εμάς δεν είχε. Όχι γιατί δεν πιστεύαμε αλλά γιατί είχαμε βαρεθεί να ακούμε τα ίδια και τα ίδια. Στην τελική αν κάποιος παρακολουθήσει τηλεόραση τη Μεγάλη Εβδομάδα έχει πάρει όλη την κατήχηση που θα έπρεπε και αν το κάνει επισταμένα για λίγα χρόνια θα εθιστεί ή θα πάθει overdose.

Γενικότερα θεωρώ ότι το σχολείο πρέπει να διδάσκει στο μαθητή να σκέφτεται. Ναι μεν να του παρέχει τις βασικές γνώσεις (μαθηματικά, γραμματική, ιστορία) αλλά κυρίως να σκέφτεται. Κάτι που δεν γίνεται. Ακόμα και οι πανελλαδικές εξετάσεις απαιτούν παπαγαλία.

Θα πρέπει να αλλάξουν πολλά περισσότερα πράγματα στην παιδεία από τα θρησκευτικά, πράγματα που είναι πολύ πιο ουσιαστικά και θα φανούν πολύ πιο χρήσιμα στα παιδιά. Θεωρώ απίστευτα τραγικό να φτάνει κάποιος στο λύκειο και διδάσκεται ξανά πώς να κάνει πολλαπλασιασμούς και διαιρέσεις.

Και ένα πράγμα που θα πρέπει να αλλάξει και στη νοοτροπία μας είναι να κρίνουμε κάποιον για το σύνολο των όσων υποστηρίζει ή πράττει και όχι για ένα μόνο μέρος αυτών. Έτσι διαστρεβλώνεται η αλήθεια. Και η αλλαγή αυτής της νοοτροπίας απαιτεί σκέψη. Κι έτσι επανέρχομαι στο ότι το σχολείο πρέπει να μαθαίνει τα παιδιά να σκέφτονται.

Αφήνω λοιπόν στην άκρη την Ρεπούση (που εξακολουθώ να ανακατεύομαι όποτε την βλέπω) και εστιάζω στην (κατ εμέ) ουσία:

Όποιος διαστρεβλώνει τα λεγόμενα κάποιου άλλου ή χρησιμοποιεί αποσπάσματα αλλοιώνοντας το σύνολο δεν είναι καλύτερος από τη Ρεπούση. Μάλλον είναι πολύ χειρότερος της.

Αναλυτικά η Ρεπούση υποστήριξε τα εξής (κρίνετε βάσει του συνόλου και ότι μέρους):

«Όλη η σύγχρονη εκπαίδευση δεν πιστεύει πια στην θρησκευτική κατήχηση, παρά την επαφή των παιδιών με τις θρησκείες μέσα από ένα μάθημα ιστορικό, κοινωνιολογικό, για το ρόλο που έπαιξαν οι θρησκείες στην πορεία της ανθρωπότητας, και δέχομαι ότι έπαιξαν πάρα πολύ σημαντικό ρόλο. Τα θρησκευτικά με την έννοια της ορθόδοξης κατήχησης, κατά την γνώμη μας, δεν έχουν θέση στο σύγχρονο Λύκειο. Εσείς όχι μόνο δεν τα κάνετε προαιρετικά ή δεν τα αλλάζετε, αλλά επιμένετε σε μια κυρίαρχη θέση η οποία αποτυπώνεται και στο πρόγραμμα Σπουδών του Επαγγελματικού Λυκείου, αλλά και στα υποχρεωτικά μαθήματα που δίνουν εξετάσεις τα παιδιά για να πάρουν το απολυτήριό τους. Εξάλλου δεν νομίζω ότι όσο  περισσότερη ορθόδοξη κατήχηση κάνουν τα παιδιά στα σχολεία τόσο καλύτεροι χριστιανοί θα γίνουν. Αντίθετα υποβαθμίζονται οι Φυσικές Επιστήμες και η Βιολογία που είναι βασική επιστήμη και δεν ξέρω πως μπορούν σε μια σειρά από ειδικότητες να απουσιάζει η Βιολογία ή να υποβαθμίζονται οι Φυσικές Επιστήμες»

 

PS

Θεωρώ επίσης τραγικό να χρησιμοποιείται το θέμα της θρησκείας για μικροπολιτικούς σκοπούς. Επίσης θεωρώ ότι η χρησιμοποίηση του θα έπρεπε να εξοργίζει ακόμα περισσότερο τους πιστούς.

 

PS2

Το 1995, ως φαντάρος, είχα βρεθεί στην φύλαξη ενορίας στη Λάρισα για την προστασία του νέου παπά από τους οπαδούς του προηγούμενου. Η εικόνα πιστών να μπλέκουν σε αυτό τον «εμφύλιο» για το ποιος θα διαχειρίζεται το παγκάρι μου προκάλεσε αηδία.

Σήμερα, στην εποχή της μεγάλη κρίσης, η εκκλησία αρνείται να παράσχει μεγαλύτερη βοήθεια πλη κάποιων συσσιτίων, κι αυτά όταν δεν λείπουν σε άδεια οι μαγείρισσες. Και κλαίγεται ότι δεν έχει πλούτο την ώρα που βασιλιάδες θα ζήλευαν το στέμμα του αρχιεπίσκοπου…

Για την αποχή όλο και περισσότερων από την εκκλησία ή την πίστη δεν θα ευθύνεται ποτέ καμία Ρεπούση και κανένα σχολείο. Θα ευθύνεται η ίδια εκκλησία και οι φανατισμένοι οπαδοί της και μόνο.

You must be logged in to post a comment Login

Leave a Reply