Η πρώτη μου φορά

1969333_714870318533578_1529333894_n

1969333_714870318533578_1529333894_n

Δεν την θυμάμαι και πολύ καλά την πρώτη μου φορά.

Οκ, θυμάμαι σε ποια πολυκατοικία ήταν και ότι την έριξα σε αρκετά άτομα και των δύο φύλων αλλά δεν θυμάμαι αριθμό, ούτε και ονόματα.

Θυμάμαι επίσης ότι μία μέρα μετά ήρθε η σειρά μου να μου την ρίξουν. Την αυτοπεποίθηση.

Με έκαναν να νιώσω πολύ μικρός. Πολύ λίγος για να πρωταγωνιστήσω στις ζωές τους και να με πάρουν σοβαρά. Με έκαναν να νιώσω ότι είμαι απλά το παιχνίδι τους όταν έχουν κεφάκια.

Αναγκάστηκα να απέχω. Δεν ήθελα να είμαι μέρος αυτού του πράγματος. Δεν ήθελα να με χρησιμοποιούν. Να περνούν εκείνοι καλά κι εγώ να πληγώνομαι μόνο και μόνο για να μην νιώθω μόνος.

Και τελικά έμεινα μόνος. Να παίζω μόνος την ίδια ώρα που άλλοι πήραν ευχαρίστως την θέση μου. Εκείνοι χαιρόντουσαν αλλά δεν μάσαγα γιατί την έβρισκα μια χαρά μόνος μου. Δεν είχα κανένα πια να με κάνει να νιώθω μικρός.

Μέχρι που όλοι εκείνοι επέστρεψαν. Άρχισαν να με παρακαλάνε να μην απέχω πια. Να μου λένε ότι είμαι απαραίτητος. Έπαψα να νιώθω μικρός. Και βρήκα το θάρρος να πάρω τη μεζούρα και να μετρηθώ.

Δεν πίστευα σε αυτό που έβλεπα. Ήμουν πολύ πιο μεγάλος από όσο νόμιζα. Δεν είχα καμία διαφορά από το μέσο όρο. Αντίθετα εκείνοι ήταν πιο κάτω από το μέσο όρο.

Και ναι, όλοι όσοι είναι σαν κι εμένα μπορούμε να αλλάξουμε τα δεδομένα. Αρκεί να ξαναμπούμε όλοι μαζί στην πολυκατοικία και να την ρίξουμε με πάθος και δύναμη. Όχι όμως σε αυτούς που μας προσέβαλαν και τόσα χρόνια μας έκαναν να αισθανόμαστε υποδεέστεροι. Άλλωστε όλοι εκείνοι έχουν πουρέψει πια. Ας την ρίξουμε λοιπόν σε νέα τρυφερούδια. Κι αν την επόμενη μέρα δεν δείξουν να εκτιμούν το μέγεθος μας, δεν πειράζει. Την μεθεπόμενη μπουκάρουμε και την ρίχνουμε αλλού.

Που θα πάει, κάποια στιγμή θα μας κάτσει και μία καλή.

Φυσικά και αναφέρομαι στην ψήφο. Αν ήταν για το σεξ, δεν θα χρειαζόταν να τα έγραφα. Όλοι τα ξέρουν και οι περισσότεροι πράττουν έτσι.

You must be logged in to post a comment Login